කැන්ටර්විල් මන්දිරයේ බිහිසුනු භූතයා "The Canterville Ghost" දසවන කොටස 10

නමවන කොටස දසවන කොටස අවසාන කොටස

භුතයාගේ මියයාම

එදින සවස තේ පානය සදහා වර්ජිනියා පැමිණියේ නැත. ඔටිස් මහත්මිය සේවකයෙකු අමතා උඩු මහලට ගොස් ඇය කැදවාගෙන එන ලෙස නියෝග කළාය. එහෙත් වර්ජිනියා නම් නිවසෙහි නොසිටියාය. සමහර විට ඈ වත්තෙහි ඇවිදිමින් පසු වෙනවා විය යුතු යැයිද පසුව ඇය පැමිණෙතැයි ද ඔටිස් මහත්මිය කල්පනා කළාය. එහෙත් පැය හයක් පමණ වන තුරැත් වර්ජිනියා නිවසට පැමිණියේ නැත. පවුලේ සියල්ලෝම බලවත් ලෙස කලබලයට පත් වූහ. නිවුන්නු දෙදෙන වත්ත පුරාම ගොස් ඇයව සොයා බැලූහ. ඔටිස් යුවල නිවස පුරාම වර්ජිනියා සෙවූහ. එහෙත් ඈ නම් කොහේවත් නැත. දැන්නම් ඔවුන් හොදටම බියපත් වී අවසානය. කුමක් කල යුතුදැයි කිසිවෙකුටවත් සිතා ගත නොහැකි විය. මේ අතර වොෂිංටන් අසල ගම්මානයකට ගොස් ඈ පිළිබද විපරම් කොට බැලීම සදහා මිනිසුන් කිහිප දෙනෙක් රැගෙන ඒමට අදහස් කළේය.

ඔවුහු සියලු දෙනා නැවත වරක් වත්තේත් නිවසේත් හොදින් පරීක්ෂා කර බැලූහ. එහෙත් ඔවුන් කිසිවෙකුටත් ඇය සොයාගත නොහැකි විය. පවුලේ සාමාජිකයින් සියල්ලෝම වර්ජිනියා හැරැණු විට රාත්‍රී ආහාරය සදහා මේසය වටා රොක් වූහ. ඔටිස් මහත්මයා ඔවුන් අමතා මෙසේ කීවේය. ‘‘ඔබලා හැම කෙනෙක්ම රාත්‍රී ආහාරය ගෙන මෙතනම ඉන්න. මම වහාම පොලීසියේ ආධාර ඇතිව කොහොම හරි වර්ජිනියාව සොයාගෙන එන්නම්.‘‘

ඔටිස් මහතා නිවෙසෙන් පිටත් වීමත් සමගම චෙෂයර්හි ආදිපාදවරයා පැමිණියේය. ඔටිස් මහතා පිටත්ව ගිය බව ඇසූ කෙණෙහිම ඔහුද ඔටිස් මහතා පසුපස දිව ගියේය.

‘‘වර්ජිනියා නැතිව මට නම් රාත්‍රී ආහාර ගන්න බැහැ. ඒ නිසා කරැණාකර මා සමග අමනාප වෙන්න එපා. මාත් ඔබ සමග ඇයව සෙවීමට එනවා. ඇය නැතිව මේ ගෙදර මට නම් අපායක් වගෙයි.‘‘ ඔහු කීවේය.

හිරාම් ඔටිස් මහතා සිනාසුණේය. එයින් අනතුරැව ඔවුන් දෙදෙන පොලිස් ස්ථානයට බලා පිටත්ව ගියහ. ඔවුන් එදින රාත්‍රී එකොලහට පමණ ආපසු නිවෙසට පැමිණියේ අධික වෙහෙසකින් මෙන්ම බලවත් සංතාපයෙන් යුතුවය. නිවුන්නු දෙදෙනටද වොෂිංටන්ට ද ඔවුන් දෙදෙන දොර අසලදී මුණ ගැසිණ. ‘‘ඈ ගැන කිසිම ආරංචියක් නැහැ. ‘‘ යැයි ඔටිස් මහතා සහ ආදිපාදවරයා ඔවුන්ට කීහ.

මේ අතර ඔටිස් මහත්මිය ඉතා අසනීපයෙන් යුතුව පුස්තකාල කාමරයෙහි පසු වූවාය. ‘‘ඔබ මොනවා හෝ ආහාර සදහා ගන්න ඕන‘‘ යැයි ඇගේ ස්වාමි පුරැෂයා ඇයට කීවේය. ‘‘අපි හැම කෙනෙක්ම මොනවා හරි කන්න ඕනෙ.‘‘

මේ අනුව සියලු දෙනා ඉක්මනටම ආහාර ගත්හ. එහෙත් කිසිවෙකුත් කථා කළේ නැත. අවසානයේ දී ඔටිස් මහතා ඔවුන් අමතා කථා කලේය. ‘‘දැන් හැම කෙනාම නිදාගන්න යමු. අද රාත්‍රියේ මීටත් වඩා යමක් අප කාටවත් කරන්න බැහැ.‘‘

එය මධ්‍යම රාත්‍රිය විය. එකවරම පවුලේ සියල්ලන්ටම ඇසෙන්නට වූයේ පඩිපෙල දෙසින් එන භූත කඩවල්ය. එදින නම් නොයෙකුත් හඩවල් ඇසෙන්නට විය. මේ නිසා ඔවුන් සියලු දෙනා සිය කාමර වලින් එලියට පැණ එහා මෙහා දුවන්නට විය. එම ශබ්දය කුමක්දෝ කියා වටහා ගැනීමට කිසිවෙකුටත් නොහැකි විය. කිසිවෙකුත් නැත. එහෙත් එකවරම දොරක් විවර වූ අතර කිසිවෙක් එම ස්ථානයේ පෙනී සිටින බව ඔවුන්ට පෙනිණ. ඒ අන් කිසිවෙකු නොව වර්ජිනියාය. ඈ ආපසු ගෙදර පැමිණ ඇත. ඇගේ වත බොහෝ සේ සුදු මැලි වූ අතර ඇය සුරතේ කුඩා පෙට්ටියක් තිබිණ. සියලු දෙනාම ඇය වෙතට දිව ගියහ. ඔටිස් මහත්මිය සිය දෑතම දියණියගේ ගෙල වටා යවා ඈ වැළද ගත්තාය. නිවුන්නු දෙදෙන නැටුමක් නටන්නට විය.

‘‘වර්ජිනියා ඔබ මෙපමණ වෙලා කොහෙද හිටියෙ?‘‘ යයි ඔටිස් මහතා කථා කරන්නට වූයේ බලවත් කෝපයෙනි. ‘‘ඔබ අපට මෙතරම් කරදර කළේ මොන එකකටද?‘‘ අපි මේ මුලු පලාතම පීරලා ඔබව සෙව්වා. ඔබේ අම්මා මොන තරම් දුක් වුණාද? ඇයට අසනීපත් වුණා. මේ වගේ දේවල් මින්පසු නම් ඔබ කවදාවත් කල යුතු නැහැ. කොහෙත්ම නැහැ. මා කියන දේ ඔබට ඇහෙනවා නේද?

‘‘තාත්තේ,‘‘ වර්ජිනියා ඉතා පහත් ස්වරයෙන් කථා කරන්නට වූවාය. ‘‘ මා සිටියේ භූතය සමගයි. ඔහු දැන් මැරිලා. ඔබලාම ඇවිත් ඔහුව බලා ගන්න. ඔහු ඉතාම නරක තත්වයකයි හිටියෙ. ඔහු නරක මිනිහෙක් තමයි. නමුත් තමන් මෙතෙක් කළ දේවල් වලට ඔහු ගොඩක් කණගාටු වුණා. නමුත් මිය යාමට කලින් මේ ආභරණ පෙට්ටිය මට දුන්නා‘‘.

පවුලේ සියල්ලෝම මෙය අසා බලවත් මවිතයට පත් වූහ. මෙහි දී වර්ජිනියා ඔවුන් සියලු දෙනා අමතා තමා සමග පැමිණෙන ලෙස කීවාය. අනතුරැව සියලු දෙන පඩිපෙල බැස කුඩා කාමරයකට පිය නැගූහ. එම කාමරය තුල ඇට සැකිල්ලක් බිම වැතිරී තිබිණි. එම ඇට සැකිල්ලේ අත්වල සහ පාද වල දම්වැල් තිබිණි. නැතහොත් දෑත් සහ දෙපා දම්වැල් වලින් බැද දමා තිබිණි. එකෙණෙහිම ඔවුන් සියලු දෙනාටම අවබෝධ වී තිබුණේ ශ්‍රීමත් සයිමන් ද කැන්ටර්විල් 1984 දී මිය ගිය බවයි.

‘‘බලන්න!‘‘ යයි නිවුන්නු දෙදෙනාගෙන් එකෙක් කියන්නට වූයේය. ‘‘ජනේලයෙන් එබිලා බලන්න! අර මැරිලා තිබුණු ගසේ දැන් මල් පිපිලා නේද? නැවත වතාවක් මල් පිපිලා!‘‘

‘‘ඊට හේතුව මරණය අවුත් භූතයාව රැගෙන ගිය එකයි.‘‘ වර්ජිනියා පිළිතුරැ වශයෙන් කීවාය.

මතු සම්බන්දයි............